கூட்டுச் சதியாலோசனை

தோப்பென விரிந்த இடத்தில்

வீடுகளின் தொகுப்பு... இப்போது

எஞ்சிய மரமொன்றின் கிளையொன்றில்

தொங்கிக் கொண்டிருந்தது தேன்கூடு...!

நாடோடியின் முதுகில் தொங்கும்

சாக்கு மூட்டையின் தோற்றம்...!

ஒரு வால் சிறுவனின் துடுக்குப் 

பார்வையில் எப்படியோ பட்டுவிட்டது அது...!

அடுத்த நொடியே செய்தி பரவ

அணி திரண்டெழுந்தது ஆட்கள்கூட்டம்...!

உப்பிய அதன் தோற்றத்தைக் கண்டு

அறுந்து நிலத்தில் விழுவது போன்ற

அதன் கோலத்தைக்கண்டு

கூட்டம் சற்றே பின் வாங்கியது...!

மனிதனின் காவல் மீறி

இயற்கை செய்த சதி என்றார்கள்..!

பிள்ளைகளை ஓரமாய் இழுத்து

எச்சரிக்கை செய்தாள் ஓர் கிழவி

தேனீக்கள் கொட்டினால்

என்னென்ன ஆகுமென்று விவரித்தார் இன்னொருவர்..!

அதைக் கலைப்பதற்காகவே ஜென்மம் 

எடுத்தது போல் ஆவேசத்தில் துடித்தனர் என் நண்பர்கள்...!

அதுபாட்டுக்கு அது

நாம் பாட்டுக்கு நாம்

அப்படியே இருப்போம் என்றேன் நான்...!

அனுபவித்தவனுக்குத்தான் வலிதெரியும் என

ஆர்பரித்தது ஓர் தொண்டை

நம் இடத்தில் அதற்கென்ன வேலை என

நாக்கு வறளக் கத்தியது...!

அதற்குறிய இடத்தில்தானே நாம் இருக்கிறோம்

என்று முணுமுணுத்தேன் நான்...!

கொஞ்ச நேரம் சும்மா இருடா என்று

உடனடியாக என் வாய் மூடப்பட்டது..!

குறவன் மூலம் கூட்டை அழிக்கலாம்

தேனும் கிடைக்கும் என்றாள் நடுவயசுக்காரி...!

அந்த யோசனை அப்படியே ஏற்கப்பட்டது

அடுத்த அமாவாசைக்கு அழிப்பது நல்லதென்றார்கள்

இப்போதே குறவனிடம் சொல்லி வைக்கலாம் என்றனர்...!

மனிதர்கள் தீட்டும் சதியை

தேனீக்களுக்கு தெரிவிக்கும் வழி தெரியாமல்

விக்கித்து நின்றேன் நான்...!

நண்பர்களே கூட்டுசதியாலோசனை கவிதைபிடித்திருந்தால் தங்களது கருத்துக்களை பகிர்ந்துவிட்டுச் செல்லுங்கள்

Tweet

Share